“U hebt hen niet verlaten, want U bent een genadige en liefdevolle God.” Nehemia 9:31 (NBV)

Het was zover.
Na de ballingschap is de tempel herbouwd en staan de Israëlieten in Jeruzalem. De wet van Mozes wordt voorgelezen, verteld wordt over de woestijnreis, manna & kwartels, water uit de rots, de weg door de zee en het Beloofde Land. Het afdwalen van het volk. De trouw en liefde van God, die niet losliet.

Ineens drong het door: het was de 7de maand: tijd voor het Loofhuttenfeest! De feest van de vreugde! Na de dagen van Jozua was dit feest niet meer gevierd.

Tijdens dit feest worden de Hallel-psalmen voor gelezen, net als bij het Pesachfeest (Psalm 113 tot 118; denk aan het woord “Hallelujah”).

Zeven dagen lang wordt er gevierd, wordt Hij geprezen. Ze zwaaien met speciale takken naar alle kanten om te laten zien dat God overal is.

Tijdens het feest wonen ze in loofhutten, kwetsbare hutjes waar je de sterren kon zien. In zo’n hut realiseerde je je waar je vandaan kwam, dat je afhankelijk bent van de Allerhoogste. En je was niet de enige, in de hutten om je heen zaten anderen, allemaal in “hetzelfde hutje”. Allemaal op doorreis, afhankelijk van onze God.
Er staat een broodbak in, waarin brood in linnen doeken is gelegd, als herinnering aan het voedsel dat God schonk.

Dan volgt dag 8: de vreugde van de wet. Niets geen somberheid. De Joden realiseerden zich hoe bijzonder het is dat God deze wetten gegeven heeft en dansten. Hun dans wordt wel vergeleken met de vreugdedans van een bruid. Zoals Israël de bruid van God is.

Jaren later werd op de eerste dag van het Loofhuttenfeest de Messias geboren. Mogelijk zelfs in een loofhut, gelegd in een broodbak, gewikkeld in linnen doeken. Het Brood des Levens.
De Messias tijdens dit feest in Jeruzalem, terwijl gedacht werd aan het water uit de rots in de woestijn, uitroept dat Hij het Levende Water is.

De afgelopen maanden waren vreemde maanden.
Misschien ben jij ook wel soms in je loofhut gekropen.
Te realiseren hoe afhankelijk we zijn van onze hemelse Vader.
Aanvaarden dat we allemaal even kwetsbaar zijn.

Maar hey, in dit alles mogen we feest vieren!
Zingen voor onze God, die trouw is.
Laten we niet stil blijven, niet stoppen te herinneren hoe goed Hij voor ons is.
Hallelujah, vier feest!

#aanvaarding #leefécht #hallel #dagelijksebroodkruimels

De tekst bij de kruimel is geschreven door Annemieke van Bochove