Posts

Het beeld was schokkerig en donker, bijna zwart. Ik hoorde een klap en plots zag ik lichaamsdelen door het beeld heen vliegen. Armen, voeten en zelfs een hoofd. Het beeld bleef even stil staan en ik hoorde een vrouwenstem zeggen: “Ik hoop dat we het kunne

Zonder dat ik eigenlijk wil weten wat het antwoord is vraag ik me af wat de bedoeling is van de schrijver van het artikel in het Reformatorisch Dagblad dat ik lees op CIP. Ik hoop van harte dat er een diep en zuiver motief aan ten grondslag ligt, maar, zo

Gebroken. Mijn lichaam voelt aan alsof ik de hele week in de sportschool aan gewichten heb getrokken. In mijn hoofd is het een chaos. Onrust. Misschien zelfs wel wanhoop. Zo is het nu al maanden lang. Hoe kom ik hier ooit nog uit? We lopen de IJsselhallen

We zaten te praten. Vrienden onder elkaar. Vaders. We hadden het over vaders en zoons. Over onszelf. Over Papa. En ik had het over jou. Over een dag, een paar maanden terug.. Ik ben die dag geen goede papa voor je geweest. Want steeds als jij niet deed w

De gemeente is een gemeenschap van mensen die Jezus volgen. Een plek van onderlinge liefde, vertrouwen en veiligheid. Waar we terecht kunnen met twijfel, vragen en ons verdriet. Een plek waar je kwetsbaar kunt zijn. Dat zou het tenminste moeten zijn. Maar